Het biggetje Knillis

Stichting Knillispoort sponsort al enige jaren het biggetje Knillis bij kinderboerderij Oosterhoeve. Hier een kort verslag van één van de medewerkers van deze kinderboerderij over hoe het gaat met onze Knillis.

biggetje knillisGeschreven door Anja

Het is inmiddels de lieveling van velen. Zo grappig, als ze over het veld komt aandraven, als je haar naam roept of als ze mensen langs ziet lopen waarvan ze vermoedt dat ze iets te eten voor haar hebben.

Het is een kerngezond beestje, met meestal een goed humeur, knort vrolijk bij de begroeting ’s morgens, en kwispelt met haar staartje als ze haar voer aan ziet komen, of als ze uit haar hok mag.

Knillis wordt ’s morgens rond half 10 gevoerd.

De vrijwilligers bewaren thuis schillen voor Knillis, en vullen dat aan met brokken, muesli en/of graan tot ongeveer 2 kilo voer. Bij de natuurwinkel halen we ook 3x per week groentenafval voor de dieren.

We zetten eerst al het voer voor alle dieren klaar in emmers, zetten de dieren dan op hun plek (de paarden aan het halster op hun vaste plek aan het hek , ieder bij zijn eigen bak, de ganzen en de koe in hun stallen, de schapen in hun hok, de ezel op zijn vaste plek).

Maar Knillis krijgt het allereerst haar eten. Als we dat niet doen en geven we bijvoorbeeld eerst per ongeluk de paarden, dan begint ze te gillen en loopt de deur van haar hok er bijna (en soms helemaal) uit. Dat weten we, dus we houden er rekening mee.

Eerst Knillis, dan de anderen.

Als iedereen klaar is en de koe geborsteld, zo tegen 10 uur, dan mag Knillis uit het hok, de wei in. Eerst snuft ze overal nog rond, in de hoop dat er iemand een kruimel heeft laten liggen. Want ze lust alles, of het nou koeienbrokken, kippengraan, bananenschillen of iets anders is.

Na het eten blijft Knillis vaak nog wel in de buurt van de stallen, want dan maken wij de hokken schoon en daar wil ze het fijne van weten. Met regelmaat is ze “berig”, dan bespringt ze met haar voorpoten de vrijwilligers die zich bijvoorbeeld over een waterbak buigen om die schoon te schrobben. dan is het uitkijken geblazen, want ze is best zwaar!

Als haar hok schoon is wordt er een baal stro ingegooid, die Knillis dan zelf uit elkaar pluist om het stro te verspreiden in haar hok. Varkens zijn schone dieren. Ze heeft een aparte poephoek, haar slaaphoekje bevuilt ze nooit. Wel heeft ze verschillende badkamers, ze maakt soms een nieuwe, terwijl ze de oude ook nog gebruikt. Als badkamer dient een natte plek in de wei, die ze dan al rollend precies op maat maakt, zodat ze er lekker haar modderbadje heeft. Het is zo ontzettend leuk om te zien hoe ze zich in de modder wentelt met zichtbaar genoegen!

Knillis komt haar dag door met het in de wei op en neer lopen, en snel naar het hek, als er mensen zijn die iets lekkers komen brengen. Soms zit ze achter de paarden aan of wordt ze door de koe op de hielen gezeten. Het geeft een heel harmonisch beeld, vind ik, om al die verschillende dieren bij elkaar in de wei te zien: de ganzen, schapen, geiten, het varken, de koe, de ezel, de paarden, kippen, kalkoen. Het zijn net broertjes en zusjes: er wordt wat gestoeid en gekibbeld, maar het gaat allemaal onderling goed.

Tegen sluitingstijd roepen we Knillis naar haar hok. Ze komt zonder problemen, als we laat zijn drentelt ze zelfs al in de buurt van het hok rond. Wij hebben echt het ideale varken, en het varken heeft het ideale plekje bij ons!

onze knillis kinderboederij oosterhoeve